چگونه اولین نقشه جامع مرگ و میر در امتداد «دیوار مجازی» مرز ایالات متحده را تهیه کردیم

تحقیقات 15 ماهه ما در مورد مرگ و مراقبت در امتداد مرز ایالات متحده و مکزیک با یک سوال ساده آغاز شد: چرا تعداد زیادی از مردم در نزدیکی برج های مراقبت دولتی که برای کمک به ردیابی و بازداشت آنها طراحی شده بودند جان خود را از دست دادند؟

نتیجه بررسی ما اولین نقشه و تحلیل جامع مرگ و میر در نزدیکی برج های مراقبت مرزی است. در اینجا نحوه ساخت آن، تصمیماتی که در طول مسیر گرفتیم، و داده ها می توانند و نمی توانند به ما بگویند، آمده است.

داده های ما

تحقیقات متکی بر محل مرگ مهاجران و مکان و زمان نصب برج های گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده بود. ما موارد مربوط به سال 2015 را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم و به ما این امکان را می دهد که انواع سیاست های مرزی، ادارات ریاست جمهوری و فناوری های برج را پوشش دهیم.

مرگ و میر مهاجران

مرز ایالات متحده و مکزیک مرگبارترین مرز زمینی در جهان نامیده می شود و گشت مرزی تخمین می زند که بیش از 10000 نفر از سال 2000 در عبور از این کشور جان خود را از دست داده اند، رقمی که به طور گسترده به عنوان یک رقم کم تلقی می شود. اما میزان اطلاعات در دسترس عموم در مورد مکان و زمان مرگ این افراد و اینکه چه کسانی بودند بسیار متفاوت است. برخی از بقایای آن هرگز یافت نمی شوند و برای آنهایی که هستند، هیچ پروتکل ملی برای نحوه رسیدگی به سوابق وجود ندارد.

اگر بتوانیم سه چیز اصلی را تأیید کنیم، موردی را برای تجزیه و تحلیل بیشتر در نظر گرفتیم: اینکه آیا تصور می‌شود که فرد از مرز عبور کرده است، بقایای بدن کجا پیدا شده است و تقریباً چه زمانی مرده است.

ما مجموعه داده‌های خود را با ترکیب داده‌های موجود که توسط سازمان‌های دیگر، از جمله No More Deaths، Humane Borders، و Electronic Frontier Foundation جمع‌آوری و به اشتراک گذاشته شده بود، با سوابق جدیدی که خودمان از بیش از ده‌ها آژانس به دست آورده‌ایم، ایجاد کردیم.

درخواست های سوابق عمومی تگزاس

تگزاس بزرگترین حلقه مفقوده در اکثر پایگاه های داده مرگ مهاجران موجود بود. برخلاف آریزونا، هیچ ابتکاری برای به اشتراک گذاشتن سوابق آنلاین ندارد و بر خلاف نیومکزیکو، شهرستان‌ها را به انجام تحقیقات مرگ خود واگذار می‌کند. برخی از سوابق برای این شهرستان‌ها وجود داشت که توسط تعداد انگشت شماری محقق اختصاصی گردآوری شده بود، اما هیچ چیز جامع یا به‌روز نبود.

ما 17 شهرستان را در تگزاس شناسایی کرده‌ایم که به تحقیقات ما مرتبط هستند: کولبرسون، جف دیویس، پرزیدیو، ترل، وال ورد، کینی، ماوریک، دیمیت، وب، زاپاتا، جیم هاگ، استار، هیدالگو، کامرون، کندی، بروکس و دووال. شهرستان‌های دیگری نیز وجود دارند که مهاجران در آن‌ها جان باخته‌اند، اما مناطق تحت پوشش برج‌های دیده‌بانی ندارند و به همین دلیل مستثنی هستند.

در اکثر این شهرستان ها، قضات اداری منتخب محلی، که قاضی صلح نامیده می شوند، جامع ترین اطلاعات را در مورد مرگ های محلی جمع آوری می کنند. اما سوابق درخواست‌هایی که از این قاضی‌های فردی انجام می‌شود می‌تواند برای سال‌ها باقی بماند (در واقع، برخی از درخواست‌های ما از قاضی‌های صلح تا بیش از یک سال پس از ارائه آنها باقی می‌مانند). گزارش‌های قضات صلح گاهی اوقات صحنه یا جزئیات مکان مورد نیاز ما را از دست می‌دادند. برخی از قضات حتی از جایی که یک مهاجر جان خود را از دست داده است بازدید نمی کنند، در عوض رسماً از طریق FaceTime با اولین پاسخ دهندگان در صحنه مرگ فرد را اعلام می کنند.

بررسی فناوری MIT در عوض، آنها از ژوئیه 2025 درخواست‌های ثبتی را به کلانترهای آن 17 شهرستان ارسال کردند. این آژانس‌ها اغلب اولین کسانی هستند که هنگام کشف یک مرگ در صحنه حضور می‌یابند، و گزارش‌های آنها می‌تواند حاوی اطلاعات دقیق‌تری درباره محل پیدا شدن بقایای آن باشد. اما تکیه بر سوابق کلانتر به این معنی است که تجزیه و تحلیل ما مرگ و میر مهاجران در تگزاس را محاسبه نمی کند، زیرا شامل هیچ گونه مرگ و میر توسط پلیس محلی یا ایالتی نمی شود.

پس از ارسال درخواست، تماس‌های تقریباً روزانه با دفاتر طول کشید تا سوابق را دریافت کنیم. برخی به صورت رایگان ارائه شد. سایر شهرستان ها برای تکمیل درخواست ما بین 300 تا 1300 دلار هزینه می گیرند. شهرستان ها هشدار داده اند که سوابق آنها ناقص است و تعداد نامعلومی در حین جابجایی ها از بین رفته، آسیب دیده، نابود شده یا در طول انتقال بین کلانترها از بین رفته است.

این تأخیرها تشدید می‌شوند زیرا اکثر آژانس‌ها ثبت نمی‌کنند که آیا تصور می‌شود فردی هنگام مرگ از مرز عبور کرده است یا خیر. این با وجود مقرراتی است که در برخی از شهرستان‌ها وجود دارد که به افسران اجازه می‌دهد جزئیات بسیار دقیق‌تری را درباره موقعیت‌های دیگر دنبال کنند. به عنوان مثال، گزارش های شهرستان زاپاتا دارای یک جعبه چک برای نشان دادن اینکه آیا جواهرات در دزدی دزدیده شده است، وجود دارد، در حالی که گزارش های شهرستان کامرون دارای یک علامت هستند که نشان می دهد آیا دزد از طریق دودکش وارد شده است یا خیر. بدون هیچ راهی برای شناسایی آسان مرگ و میر مهاجران، آژانس‌ها مجبور بودند سوابق را به صورت دستی دانلود کنند و این روند را کندتر، گران‌تر و مستعد خطا می‌کرد.

ما رکوردهای قابل استفاده از 14 مورد از این شهرستان ها را به دست آوردیم (سوابق هنوز توسط دیمیت یا دووال دریافت نشده است و دفتر ماوریک هزینه رکوردی را دریافت کرده است که بسیار گران بود).

آژانس‌ها معمولاً گزارش‌های پلیسی مورد به مورد را برای ما ارسال می‌کردند که در مجموع بیش از 4000 صفحه سوابق داشتند. برخی اسناد دست نویس بود.

به استثنای گزارش‌های مربوط به شهرستان‌های کندی، وب و هیدالگو، ما اطلاعات مرتبط را به صورت دستی استخراج کردیم. برای آن سه شهرستانی که حجم زیادی از سوابق را ارسال کردند، ما از Anthropic’s Claude استفاده کردیم که از طریق API در دسترس است، تا هر گزارش موردی را تأیید کنیم و مختصات مکان‌هایی را که بقایای بقایای آن‌ها پیدا شد، بازیابی کنیم. سپس دسته‌هایی از این موارد را برای تأیید صحت هوش مصنوعی بررسی کردیم. آژانس‌ها از ژوئیه 2025 تا فوریه 2026 سوابق را به طور مداوم برای ما ارسال می‌کردند و اکثر آنها تاریخی را که سوابقشان در آن جاری است را مشخص نکردند.

به طور کلی، ما معتقد بودیم که آژانس‌ها مواردی را که معتقد بودند مربوط به مرگ مهاجران است برای ما ارسال می‌کنند، زیرا آنها بیشترین اطلاعات را در مورد هر مورد داشتند. اما برخی از سوابق به وضوح چیز دیگری را نشان می‌دهند (مثلاً نشان می‌دهند که شخصی در خانه فوت کرده است) و ما آن موارد را حذف کردیم.

صدها مورد از تجزیه و تحلیل ما حذف شدند زیرا اطلاعات کافی برای اطمینان از یافتن بقایای بدن را در بر نداشتند. در کمتر از 100 مورد، مختصات فهرست نشده بود، اما توضیحات به اندازه کافی مشخص بود که بتوانیم نقطه ای را در فاصله 0.25 مایلی محل پیدا کنیم – بنابراین آنها را نگه داشتیم.

در مقایسه با آژانس‌های دیگر ایالت‌های مرزی، سازمان‌های تگزاس جزئیات بسیار کمتری در مورد اینکه چه مدت پیش ممکن است یک نفر قبل از پیدا شدن بقایای بقایا جان خود را از دست داده باشد یا اینکه بقایای آن تا چه حد تجزیه شده است، ارائه می‌دهند. برخی از گزارش ها شامل این اطلاعات هستند، اما بسیاری از آنها این اطلاعات را ندارند. در حالی که سوابق کالبد شکافی گاهی حاوی جزئیات بیشتری است، بسیاری از کالبد شکافی های مهاجر در تگزاس جنوبی از طریق بازرس پزشکی شهرستان وب انجام می شود، که برای هر گزارش هزینه ای دریافت می کند. با توجه به مقیاس تحلیل ما، این بسیار گران بود.

بررسی فناوری MIT با گرگ هس، مدیر دفتر معاینه پزشکی شهرستان پیما در آریزونا، در مورد چارچوبی برای ترجمه توصیف صحنه‌ها، اجساد و علل مرگ موجود در بسیاری از این سوابق به تخمین‌های تقریبی از زمان مرگ یک فرد (جزئیات بیشتر در مورد این فرآیند در زیر ارائه شده است) مشورت کرد.

در مجموع، ما بیش از 1500 مورد از درخواست‌های سوابق تگزاس را در تحلیل نهایی خود گنجانده‌ایم.

دسترسی مستقیم به آرشیو آریزونا

دفتر بازرس پزشکی شهرستان پیما (PCOME) در آریزونا تحقیقات مرگ را برای همه شهرستان‌های مرزی در این ایالت به جز یوما انجام می‌دهد (ما سوابق یوما را از No More Deaths، همانطور که در زیر توضیح داده شده است به دست آوردیم).

این دفتر تعیین می کند که کدام موارد عبور از مرز را در نظر می گیرد. یک پورتال داده در مورد این مرگ و میر مهاجران منتشر می کند که هر ماه به روز می شود و داده های خود را با سازمان Humane Borders به ​​اشتراک می گذارد، که سپس آن را در نقشه و پایگاه داده منتشر می کند. ما داده‌ها را از سال 2015 تا آوریل 2026 وارد کردیم.

Humane Borders در هر مورد دقت می کند که توضیحات مکان چقدر دقیق است. ما فقط مواردی را با مختصات GPS دقیق تا 300 فوت اضافه کردیم. جمع آوری این مختصات از حدود سال 2012 یک روش استاندارد بوده است. سوابق همچنین شامل تخمین زمانی است که فرد فوت کرده است، از کمتر از یک روز تا حداقل شش تا هشت ماه قبل از پیدا شدن بقایای بدن.

در مجموع، ما بیش از 1700 مورد از Humane Borders را در تحلیل خود گنجانده ایم.

داده های جمع آوری شده توسط No More Deaths

برای به دست آوردن اطلاعات مربوط به مرگ و میر در کالیفرنیا، نیومکزیکو، شهرستان یوما در آریزونا، و شهرستان های ال پاسو و هادسپت در تگزاس، با سازمان غیرانتفاعی No More Deaths تماس گرفتیم که از سال 2004 مرگ و میر مهاجران را ردیابی می کند. این سازمان اطلاعاتی را درباره درخواست های سوابق خود و روش آن منتشر می کند.

بسیاری از موارد موجود در پایگاه داده او شامل مختصات GPS است، گاهی اوقات با یادداشت هایی که مکان فقط تقریبی است – به عنوان مثال، نزدیکترین نیم مایل یا یک مایل. ما فقط مواردی را وارد کردیم که مکان آن در فاصله یک چهارم مایلی شناخته شده بود.

پایگاه داده No More Death در صورت موجود بودن شامل اطلاعاتی در مورد سطح تجزیه ای است که هر مجموعه ای از بقایای آن پیدا شده است. مانند موارد تگزاس، بررسی فناوری MIT با گرگ هس از PCOME درباره چارچوبی برای تبدیل این اطلاعات به تخمین های تقریبی از زمان مرگ یک فرد مشورت کرد.

داده‌های No More Deaths مورد استفاده در تجزیه و تحلیل ما از کجا می‌آیند:

• در کالیفرنیا، No More Deaths از پزشک قانونی شهرستان سن دیگو و پزشکی قانونی شهرستان امپریال درخواست سوابق می کند. آخرین اطلاعات مربوط به شهرستان امپریال مربوط به دسامبر 2025 و آخرین داده برای شهرستان سن دیگو مربوط به اکتبر 2025 است.
• در شهرستان یوما، آریزونا، No More Deaths درخواست سوابق از معاینه پزشکی شهرستان یوما می کند. آخرین داده ها مربوط به سپتامبر 2025 است.
• در نیومکزیکو، این سازمان از اداره بازرسی پزشکی ایالتی درخواست داده است. برخلاف اکثر ایالت ها، نیومکزیکو دارای یک معاینه پزشکی در سراسر ایالت است که به No More Deaths اجازه می دهد تا داده های مرگ مهاجران را در سراسر ایالت به دست آورد. آخرین داده ها مربوط به جولای 2025 است.
• برای شهرستان هادسپت، تگزاس، No More Deaths درخواست سوابق از قضات منطقه صلح 1 و 2 می کند. جدیدترین داده ها مربوط به دسامبر 2023 است.
• برای شهرستان ال پاسو، تگزاس، سوابق از دفتر معاینه پزشکی شهرستان ال پاسو بود. آخرین داده ها مربوط به سپتامبر 2025 است.

در مجموع، ما نزدیک به 1000 مورد بدون مرگ بیشتر را در تجزیه و تحلیل خود لحاظ کردیم.

مجموع موارد بررسی شده

وقتی همه منابع داده‌های خود را حساب می‌کنیم و مرگ‌های بدون سوابق خاص کافی برای تعیین محل پیدا شدن بقایای بدن را حذف می‌کنیم، در مجموع نزدیک به 4000 مورد را تجزیه و تحلیل کردیم.

یادداشت های دیگر

ما معمولاً فرض می کنیم که یک نفر در جایی که بقایای او پیدا شده است فوت کرده است. این ممکن است لزوما درست نباشد: بقایای آن ممکن است توسط افراد دیگر، آب جاری یا حیوانات جابجا شود. اما پزشکان و محققانی که با آنها مشورت کردیم، گفتند که چنین مواردی نادر است.

ما مواردی را که دیوار مجازی درست به نظر نمی رسد را رد کرده ایم. به عنوان مثال موارد افرادی را که در گشت های مرزی یا تصادفات رانندگی در حین تعقیب و گریز جان خود را از دست داده اند حذف کردیم.

مرگ و میرهایی که ما تجزیه و تحلیل کردیم منعکس کننده علل مختلفی هستند که ممکن است در نگاه اول انواع بسیار متفاوتی از شکست نظارتی به نظر برسد. به عنوان مثال، اگر فردی به آرامی از کم آبی در دید دوربین بمیرد، ماموران زمان بیشتری برای مداخله خواهند داشت تا زمانی که کسی به سرعت در رودخانه یا کانال غرق شود. اما ما همه این مرگ‌ها را گنجانده‌ایم زیرا در هر یک دیوار مجازی می‌توانست واکنش ماموران را برانگیزد.

برج های رصد

گنجاندن یک برج در تجزیه و تحلیل ما مستلزم دانستن سه چیز است: مکان آن، نوع آن (بنابراین بتوانیم تخمین بزنیم که چقدر باید ببیند)، و زمان نصب آن.

مکان ها

بنیاد Electronic Frontier از سال 2023 برج های دیدبانی CBP را با استفاده از گزارش های روی زمین، تصاویر ماهواره ای و اسناد دولتی که از طریق درخواست های سوابق عمومی به دست آمده است، ردیابی و نقشه برداری می کند. خروجی او ناکافی است. سوابق دولتی نشان می‌دهد که در حال حاضر حدود 800 برج در محل قرار دارند، در حالی که EFF حدود 600 برج را ثبت کرده است. بنابراین، تحلیل ما مرگ‌هایی را که در نزدیکی برج‌هایی اتفاق افتاده است که هنوز توسط EFF فهرست‌بندی نشده‌اند، نادیده می‌گیرد.

بررسی فناوری MIT در طول این پروژه با مدیر تحقیقات EFF، دیو ماس، همکاری نزدیک داشت. اطلاعات برج ما با پایگاه داده منتشر شده توسط EFF در آوریل 2026 شروع می شود، اما این نقشه شامل برج هایی نیست که حذف شده اند. ما برای جزئیات بیشتر در مورد این برج های سابق با EFF مشورت کردیم و آنها را به پایگاه داده خود اضافه کردیم. ما معمولاً از شماره های مرجع EFF برای برج های جداگانه استفاده می کنیم، اما برخی از آنها را تغییر داده ایم تا اطمینان حاصل کنیم که هر برج یک شناسه منحصر به فرد دارد.

مکان ها با مختصات GPS شناسایی می شوند. ما مختصات هر برج را با تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای تأیید کردیم.

انواع برج ها

تجزیه و تحلیل ما بر برج های سه نوع اصلی متمرکز است. برخی از برج‌های نقشه‌برداری شده با EFF در هیچ یک از این دسته‌ها قرار نمی‌گیرند، بنابراین ما آن‌ها را حذف کرده‌ایم، زیرا به سختی می‌توان اطلاعاتی در مورد اینکه تا چه اندازه می‌توانند ببینند. این شامل برخی از برج ها می شود که در ایست های بازرسی یا ایستگاه های گشت مرزی نصب می شوند.

CREATIVE COMMONS

CENGIZ YAR FOR MITTR

برای اینکه بفهمیم تا چه حد می‌توانند انواع اصلی برج‌ها را ببینند، با موادی از شرکت‌های فناوری و تحقیقات EFF مشورت کردیم، اسناد دولتی را بررسی کردیم و با ماموران سابق و ماموران گشت مرزی مصاحبه کردیم. فواصل توصیف شده در این منابع سازگار است. اما آنها پیش‌بینی‌های تبلیغاتی هستند، نه ضمانت‌های قراردادی: برخی از سوابق دولتی اطلاعات دقیق‌تری را درباره محدوده نظارتی برج در مکان‌های خاص، با استناد به نگرانی‌های امنیتی، اصلاح کردند.

زمانی که برج ها وجود داشت

برای دانستن اینکه آیا یک برج موجود در حال حاضر هنگام مرگ شخصی وجود داشته است یا خیر، دانستن بیش از این مهم است کجا یافت می شود، بلکه همچنین چه زمانی در آنجا قرار داده شد. برای پی بردن به این موضوع، از منابع متعددی از تصاویر ماهواره ای استفاده کردیم.

Maas از EFF قبلاً برخی از برج‌ها را تجزیه و تحلیل کرده بود تا مشخص کند چه زمانی برای اولین بار ظاهر شدند. بررسی فناوری MIT برای تأیید این جدول زمانی، تصاویر ماهواره ای این برج ها را بررسی کنید و سپس همه برج های دیگر را بررسی کنید. برای هر برج، تاریخ اولین ظهور و اگر در نهایت ناپدید شد، آخرین تاریخ حضورش را ثبت کردیم. ماه‌ها را به دقت بررسی کردیم که صدها برج در چندین منبع تصویر ماهواره‌ای ظاهر شدند تا تأیید کنیم که هیچ تناقضی وجود ندارد.

این برای انواع برج های خاص آسان تر از سایرین است. برای مثال، برج‌های اندوریل در جایی که زیرساخت‌های قبلی وجود نداشت بالا می‌آیند و نسبتاً آسان است که ببینیم چگونه تکه‌ای از بیابان خالی جای خود را به برج جدید و پانل‌های خورشیدی علامت تجاری آن داده است. برج های دیگر، مانند IFT، اغلب بر روی سازه های موجود یا نزدیک آن ساخته می شوند. برای این موارد، ما بیشتر به تخصص EFF در تجزیه و تحلیل تصاویر متکی بودیم.

وقتی تصاویر کافی نبود، از نمای خیابان Google، اسناد دولتی یا عکس‌های جمع‌آوری‌شده توسط EFF برای تأیید اینکه چه زمانی برج‌ها بالا می‌روند، استفاده می‌کردیم.

یک محدودیت این است که تصاویر تاریخی از برج های مرزی برای هر روز در گذشته در دسترس نیست. به‌ویژه برای برج‌های قدیمی‌تر یا آن‌هایی که در مکان‌های دور افتاده هستند، ممکن است تصاویر با فاصله ماه‌ها یا حتی سال‌ها از هم گرفته شوند. یک برج قابل مشاهده در ماه مه و دوباره در دسامبر می تواند از نظر تئوری برداشته شود و در ماه های بعد دوباره ساخته شود. اما اکثر سیستم های برج سازه های دائمی هستند. چندین مامور گشت مرزی به ما گفته‌اند که حتی برج‌هایی که برای متحرک بودن طراحی شده‌اند، مانند برج‌های خودمختار، در عمل به ندرت حذف یا جابه‌جا می‌شوند (مطابق با این، ما حصارهای نیمه دائمی را مشاهده کرده‌ایم که در اطراف سایت‌های بسیاری از برج‌های اندوریل نصب شده‌اند).

محدودیت دیگر این است که حتی اگر یک برج در زمان خاصی قابل مشاهده باشد، به این معنی نیست که آن را آنلاین بوده است. ما نمی‌توانیم تأیید کنیم که این دستگاه کار می‌کند، برق دریافت می‌کند یا داده‌ها را ارسال می‌کند. بنابراین، تجزیه و تحلیل ما مشخص می کند که یک برج چه زمانی وجود داشته است، نه اینکه آیا عملیاتی شده است یا خیر.

ارتفاعات

ما یک تجزیه و تحلیل توپوگرافیک انجام دادیم که در زیر به تفصیل شرح داده شده است تا ببینیم آیا دید یک فرد از یک برج ممکن است توسط زمین مسدود شده باشد یا خیر. این امر مستلزم برآورد ارتفاع هر برج است.

ما حداقل و حداکثر ارتفاع را برای هر برج بر اساس تحقیقات EFF در نظر گرفته‌ایم. در موارد منتخب که سیستم مانیتورینگ روی یک برج معمولی نبود، بلکه بر روی یک سازه موجود، مانند برج یا ساختمان آب نصب شده بود، از تصاویر ماهواره‌ای برای تخمین ارتفاع آن استفاده کردیم. هر چه یک برج بلندتر باشد، دورتر را می‌بیند.

تحلیل ما

با داده‌هایی که جمع‌آوری کرده‌ایم، می‌توانیم ببینیم چه مرگ‌هایی در محدوده دسترسی دیوار مجازی رخ داده‌اند. اما برای اینکه مسابقه بین مجموعه ای از خرابه ها و یک برج قابل شمارش باشد، باید دو معیار را داشته باشد:

1) فاصله: مرگ باید در محدوده نظارتی ارسال شده دوربین مجاور رخ داده باشد.

2) زمان: برج باید در زمان مرگ فرد وجود داشته باشد.

فاصله

مینهو کیم، یک همکار خارجی که اکنون یک دانشجوی فوق دکترا در استنفورد با تمرکز بر نقشه برداری آتش سوزی است، تجزیه و تحلیل فاصله را رهبری کرد. نرم افزار او پایگاه داده بقایای انسانی و پایگاه داده برج ما را بلعید. سپس برای هر بار پیدا شدن مجموعه ای از لاشه ها در نزدیکی یک برج مشخص، یک ردیف به همراه فاصله بین این دو ایجاد می کند.

سپس بررسی کردیم که برای هر کبریت، برج واقعاً در هنگام مرگ فرد وجود داشته باشد.

زمان

گاهی اوقات، مانند موارد آریزونا، داده های اصلی تخمینی از زمان مرگ یک نفر را ارائه می دهد. یک پزشک ممکن است متوجه شود که یک فرد برای مثال برای بیش از سه هفته مرده است، اما برای مثال کمتر از پنج هفته قبل از پیدا شدن بقایای اجساد مرده است.

در موارد دیگر، ما از سطح تجزیه، علت مرگ یا هر دو برای محاسبه یک بازه زمانی استفاده کردیم که در آن فرد احتمالاً می‌میرد. در نهایت، این پنجره را با زمانی که متوجه شدیم برج ساخته شده است مقایسه کردیم.

این اقدام ماه‌ها طول کشید و شامل بررسی گزارش‌های اصلی پلیس در مورد صدها پرونده، بررسی عکس‌های اجساد، ارجاع متقابل پرونده‌ها با مقالات خبری، مصاحبه با بازرسان پزشکی و بررسی نمودارهای تجزیه بود. پنجره های کشنده حاصل تقریبی هستند، اما بهترین تخمینی هستند که می توانیم از اطلاعات موجود برای هر مورد انجام دهیم.

ما سطوح مختلفی از اطمینان را بر اساس نحوه ردیف‌بندی این تاریخ‌ها به موارد اختصاص دادیم. اگر کل پنجره تقریبی مرگ برای یک فرد پس از اولین مشاهده برج به خوبی سقوط می کرد، ما مطمئن بودیم که برج هنگام مرگ آنها وجود داشت. اگر قسمتی از پنجره مرگ قبل از مشاهده برج برای اولین بار بیفتد، مورد را منتفی کرده ایم.

بسیاری از موارد شامل بقایای اسکلتی است. بقایای آن بسته به مکان و فصل به طور متفاوتی تجزیه می‌شوند، اما در مواردی که سوابق تخمین خاصی ارائه نمی‌دهند، ما به طور محافظه‌کارانه تخمین می‌زنیم که بقایای اسکلت حداقل برای شش ماه در آنجا بوده‌اند. برای این موارد و موارد دیگر بدون تخمین مشخصی از زمان مرگ فرد، از سه سال به عنوان یک محدودیت محافظه کارانه استفاده کردیم: اگر یک برج حداقل سه سال قبل از کشف بقایای بقایای آن وجود داشت، ما مورد را لحاظ می‌کردیم و بعید می‌دانستیم که فرد قبل از نصب برج فوت کرده و برای این مدت ناشناخته باقی بماند. اگر این برج کمتر از سه سال وجود داشت، آن را حذف کردیم.

یک نما

این امکان وجود دارد که فردی که در محدوده یک برج جان خود را از دست داده باشد، توسط زمین، پوشش گیاهی یا ساختمان ها از دید برج مسدود شده باشد.

ما تاثیر این مشکل را با تکنیکی به نام تحلیل توپوگرافی ارزیابی کردیم.

کیم، همکار ما، این بخش از تحلیل را رهبری کرد. نحوه کار به این صورت است: نقشه ای از منطقه مرزی را تصور کنید که به یک شبکه تقسیم شده است که هر مربع یک مقدار برای ارتفاع آن منطقه دارد. یک تناظر معین بین مجموعه ای از بقایای برج و یک برج بگیرید و بین ارتفاع تقریبی برج و ارتفاع تقریبی 5′ 6 اینچ برای فردی که فوت کرده است، خطی بکشید. اگر سطح زمین در امتداد این مسیر به اندازه ای بلند شود که خط بین دو نقطه را مسدود کند، دید برج را مسدود می کنیم. در غیر این صورت، نمای برج را واضح ارزیابی می کنیم.

کامل نیست. در داده های ارتفاعی که استفاده کردیم، هر مربع مساحتی به عرض 30 متر یا حدود 98 فوت را نشان می دهد و یک ارتفاع به آن اختصاص داده شده است. این بدان معنی است که تغییرات کوچکتر در زمین می تواند از بین برود، به خصوص در مناطق شیب دار یا ناهموار که ارتفاع به سرعت تغییر می کند. بنابراین تحلیل ما کمتر در مورد بازآفرینی چیزی است که ممکن است یک برج ببیند تا ارائه یک تخمین تقریبی از اینکه آیا زمین ممکن است دید برج را از جایی که یک نفر مرده مسدود کرده باشد.

ما نتایج را روی نقشه خود درج می کنیم که آیا یک خط دید واضح ارزیابی می شود یا نه. حتی اگر محل مرگ شخصی توسط برج مسدود شده باشد، ممکن است فرد قبل از رسیدن به آن مکان از مناطق قابل مشاهده برج عبور کرده باشد.

قضاوت در مورد اینکه آیا خط دید توسط پوشش گیاهی مسدود شده است بسیار دشوارتر است. ما کمتر نگران این محدودیت هستیم زیرا برج های دیوار مجازی از تصویربرداری حرارتی استفاده می کنند که می تواند گرمای بدن را از طریق پوشش گیاهی سبک تشخیص دهد. با این حال، پوشش گیاهی متراکم همچنان می تواند دید آنها را مسدود کند.

ساختمان‌ها بیشتر یک چالش هستند. ما نمی‌توانستیم مکان و ارتفاع آن‌ها را به‌طور قابل اعتمادی حساب کنیم. در عوض، ما محیط اطراف هر برج را بررسی کردیم و برج‌هایی را که در مناطق شهری یا نزدیک آن قرار دارند، برچسب‌گذاری کردیم. این یادداشت‌ها به خوانندگان هشدار می‌دهند که ساختمان‌ها ممکن است دید این برج‌ها را محدود کرده باشند.

فراتر از داده ها

اساسی‌ترین سؤال در هر یک از این موارد و برای خانواده‌های هر یک از قربانیان این است که آیا دولت ایالات متحده کسی را دید که تلاش می‌کرد به کشور وارد شود و هرگز آنها را نگرفت – یا اصلاً آنها را ندید.

پاسخ دادن به این موضوع با سوابق یا داده‌ها تقریباً غیرممکن است – گشت مرزی اعلام نمی‌کند که چه هشدارهایی در مورد مرگ یک مهاجر داده شده است، و فیلم‌ها نگهداری نمی‌شوند مگر اینکه تحقیقات داخلی آغاز شود، که این اتفاق نمی‌افتد مگر اینکه یک مهاجر در حین بازداشت بمیرد.

بررسی فناوری MIT در عوض، ده‌ها مصاحبه با افرادی انجام داد که برای گشت مرزی، گمرک و حفاظت مرزی یا وزارت امنیت داخلی کار می‌کردند یا به عنوان مشاور رئیس‌جمهور خدمت می‌کردند. این مکالمات جزئیات ناشناخته قبلی را در مورد نحوه استفاده ماموران از فناوری نظارت به دست داد، مواردی را نشان داد که عملکرد خوبی ندارد، و نشان داد که چقدر به ندرت اثربخشی آن در داخل ارزیابی می شود.

ما همچنین به دنبال دوستان و اعضای خانواده افرادی که در نزدیکی برج‌های مراقبت جان خود را از دست داده‌اند، با استفاده از سوابق اضافی، رسانه‌های اجتماعی و سایر ابزارهای تحقیقاتی آنها را پیدا کردیم. ما به این مصاحبه‌ها با استفاده از بهترین شیوه‌ها برای گزارش‌دهی مبتنی بر تروما نزدیک شدیم.

در ابتدای سپتامبر 2025. بررسی فناوری MIT درخواست مصاحبه با عوامل فعلی گشت مرزی و رهبری CBP کرد و از مرز بازدید کرد تا نقاط قوت و ضعف آخرین برنامه برج خودمختار را درک کند. پس از تأخیرهایی که تا حدی مربوط به خلأهای مالی DHS بود، در ژوئیه 2026 به ما گفته شد که درخواست رسانه ای ما به صورت محلی در بیگ بند، تگزاس تأیید شده است. ما می خواستیم از این منطقه بازدید کنیم زیرا گشت مرزی تعداد برج های اندوریل را در آنجا گسترش می دهد. اما وقتی این درخواست برای امضای نهایی به دفتر مرکزی DHS رفت، آژانس آن را رد کرد. قبل از انتشار تحقیقات خود، سوالات دقیقی را برای CBP، Anduril، General Dynamics و Elbit ارسال کردیم. CBP و Anduril پاسخ دادند اما اساساً به سؤالات ما پاسخ ندادند. جنرال داینامیکس ما را به CBP ارجاع داد. البیت به سوالات ما پاسخ نداد.

بررسی فناوری MIT از افراد زیر برای کمک به این پروژه تشکر می کند:

مینهو کیم، دانشگاه استنفورد

گرگ هس، دفتر معاینه پزشکی شهرستان پیما

استفانی لوترت، دانشگاه تگزاس در آستین

دان وایت، دفتر کلانتر شهرستان بروکس